7. मञ्जुलमञ्जुषा सुन्दरसुरभाषा – Textbook Solutions

पृष्ठम् 81: प्रश्नानि

1. अधः प्रदत्तानां प्रश्नानां एकपदेन उत्तरं लिखत।
(क) सुन्दरसुरभाषा कस्य वचनातीता ? 
उत्तरम्: पोषणक्षमतायाः। 

(ख) संस्कृतभाषा कुत्र विजयते ?
उत्तरम्: धरायाम्। 

(ग) संस्कृतभाषा कस्य आशा ? 
उत्तरम्: जीवनस्य। 

(घ) संस्कृते कति रसाः सन्ति ? 
उत्तरम्: नवरसाः। 

(ङ) कस्याः ध्वनिश्रवणेन सुखं वर्धते ? 
उत्तरम्: संस्कृतभाषायाः। 

2. अधः प्रदत्तानां प्रश्नानां पूर्णवाक्येन उत्तरं लिखत।
(क) संस्कृतभाषा केषां जीवनस्य आशा अस्ति ? 
उत्तरम्: संस्कृतभाषा वेदव्यासवाल्मीकि-मुनीनां, कालिदासबाणादिकवीनां, पौराणिकसामान्यजनानां च जीवनस्य आशा अस्ति।

(ख) केषां विचाराः जनान् अभिप्रेरयन्ति ?
उत्तरम्: वेदविषयवेदान्तविचाराः जनान् अभिप्रेरयन्ति। 

(ग) कैः रसैः समृद्धा साहित्यपरम्परा विराजते ? 
उत्तरम्: नवरसैः समृद्धा साहित्यपरम्परा विराजते। 

(घ) संस्कृतभाषा केषु शास्त्रेषु विहरति ? 
उत्तरम्: संस्कृतभाषा वैद्यव्योमशास्त्रादिषु शास्त्रेषु विहरति। 

(ङ) संस्कृतभाषायाः कानि कानि सम्बोधनपदानि अत्र प्रयुक्तानि ?
उत्तरम्: अयि, मातः, भगिनि इत्येतानि सम्बोधनपदानि अत्र प्रयुक्तानि। 

3. रेखा‌ङ्कितपदानि आश्रित्य प्रश्ननिर्माणं कुरुत –
(क) मुनिगणाः “संस्कृतभाषायाः” विकासं कृतवन्तः। 
प्रश्न: मुनिगणाः कस्य विकासं कृतवन्तः? 

(ख) सामान्यजनानां जीवनं “काव्यैः” प्रभावितम् अस्ति। 
प्रश्न: सामान्यजनानां जीवनं किम् प्रभावितम् अस्ति? 

(ग) कवयः अपि “उपादेयानि” काव्यानि रचितवन्तः। 
प्रश्न: कवयः अपि किम् काव्यानि रचितवन्तः? 

(घ) संस्कृतभाषा “पृथिव्यां” विहरति। 
प्रश्न: संस्कृतभाषा क्व विहरति? 

(ङ) संस्कृतभाषा “विविधभाषाः” परिपोषयति। 
प्रश्न: संस्कृतभाषा काश्चन भाषाः परिपोषयति? 

(च) वेद-वेदाङ्गादीनि गभीराणि “शास्त्राणि” सन्ति।
प्रश्न: वेद-वेदाङ्गादीनि गभीराणि किम् सन्ति? 

पृष्ठम् 82: प्रश्नानि

4. अधः प्रदत्तानां पदानाम् उदाहरणानुसारं विभक्तिं वचनं च लिखत-

​उत्तरम्:

5. अधोलिखितानां पद्यांशानां यथायोग्यं मेलनं कुरुत –

उत्तरम्:

6. उदाहरणानुसारम् अधः प्रदत्तानां पदानाम् एकपदेन अर्थं लिखत—
यथा, देवस्य आलयः   =  ‘देवालयः
(क) सुराणां भाषा = _________
(ख) सुन्दरी सुरभाषा = _________
(ग) नवरसैः रुचिरा = _________ 
(घ) पोषणस्य क्षमता = _________ 
(ङ) मञ्जुला भाषा = _________ 
उत्तरम्:
(क) सुराणां भाषा = सुरभाषा 
(ख) सुन्दरी सुरभाषा = सुन्दरसुरभाषा 
(ग) नवरसैः रुचिरा = नवरसरुचिरा 
(घ) पोषणस्य क्षमता = पोषणक्षमता 
(ङ) मञ्जुला भाषा = मञ्जुलभाषा 

पृष्ठम् 83: प्रश्नानि

7. पेटिकातः पदानि चित्वा रिक्तस्थानानि पूरयत

(यथा) मुनिवर–विकसित–कविवर–विलसित– मञ्जुलमञ्जूषा सुन्दरसुरभाषा।
(क) अयि मातः तव पोषणक्षमता __________ वचनातीता।
(ख) वेदव्यास–वाल्मीकि–मुनीनां __________ कवीनाम्।
(ग) पौराणिक–सामान्य–जनानां जीवनस्य __________
(घ) श्रुतिसुखनिनदे __________ स्मृतिहितवरदे सरसविनोदे।
(ङ) गति–मति–प्रेरक–काव्य–विशारदे, तव __________ एषा सुन्दरसुरभाषा।
(च) नवरस–रुचिरालङ्कृतिधारा __________–वेदान्तविचारा।
(छ) वैद्य–व्योम–शास्त्रादि–विहारा __________ धरायाम्, सुन्दरसुरभाषा।
उत्तरम्:
(क) अयि मातः तव पोषणक्षमता मम वचनातीता।
(ख) वेदव्यास–वाल्मीकि–मुनीनां कालिदासबाणादि कवीनाम्।
(ग) पौराणिक–सामान्य–जनानां जीवनस्य आशा
(घ) श्रुतिसुखनिनदे सकलप्रमोदे स्मृतिहितवरदे सरसविनोदे।
(ङ) गति–मति–प्रेरक–काव्य–विशारदे, तव संस्कृतिः एषा सुन्दरसुरभाषा।
(च) नवरस–रुचिरालङ्कृतिधारा वेदविषय–वेदान्तविचारा।
(छ) वैद्य–व्योम–शास्त्रादि–विहारा विजयते धरायाम्, सुन्दरसुरभाषा।

8. अधोलिखितविकल्पेषु प्रसङ्गानुसारम् अर्थं चिनुत-
(क) “मञ्जुलमञ्जूषा” इत्यस्य अर्थः कः? 

उत्तरम् – (iii) मनोहररूपेण संकलिता 

(ख) सुन्दरसुरभाषा केषां जीवनस्य आशा उच्यते? 

उत्तरम् – (iii) पौराणिक-सामान्यजनानाम् 

(ग) सुन्दरसुरभाषा कुत्र विजयते? 

उत्तरम् – (iii) धरायाम् 

(घ) सुन्दरसुरभाषायां किं नास्ति? 

उत्तरम् – (iv) अशुद्धिः 

(ङ) कविः सुन्दरसुरभाषां केन पदेन सम्बोधयति? 

उत्तरम् – (ii) मातः

6. डिजिभारतम् – युगपरिवर्तनम् – Textbook Solutions

पृष्ठम् 69-70: प्रश्नानि

1. पाठस्य आधारेण अधोलिखितानां प्रश्नानाम् उत्तराणि एकपदेन लिखत
(क) प्रधानमन्त्रिसङ्ग्रहालये कीदृशी प्रौद्योगिकी प्रयुक्ता अस्ति? 
उत्तरम्: अद्यतनप्रौद्योगिकीः 

(ख) हॉलोग्राम्-द्वारा कस्य भाषणं दृश्यते? 
उत्तरम्: प्रधानमन्त्रिणः 

(ग) कस्याः प्रभावः दैनन्दिनजीवने दृश्यते? 
उत्तरम्: प्रौद्योगिक्याः

(घ) भारत-सर्वकारस्य महत्त्वाकाङ्क्षिणी योजना का अस्ति?
उत्तरम्: डिजिटलइण्डिया 

(ङ) ‘फास्टॅग्’ इत्यस्य उपयोगेन कस्य सङ्ग्रहणं भवति? 
उत्तरम्: शुल्कस्य (टोल शुल्क का।)

2. पाठस्य आधारेण अधोलिखितानां प्रश्नानाम् उत्तराणि पूर्णवाक्येन लिखत-
(क) प्रधानमन्त्रिसङ्ग्रहालये काः डिजिटल प्रौद्योगिक्यः प्रदर्शिताः सन्ति?
उत्तरम्: प्रधानमन्त्रिसङ्ग्रहालये होलोग्राम्, वर्धिता-वास्तविकता (AR), आभासीया-वास्तविकता (VR), कृत्रिमबुद्धिः (AI), संवादयन्त्रं, डिजिटल्-प्रक्षेपणं च इत्यादयः डिजिटल्-प्रौद्योगिक्यः प्रदर्शिताः सन्ति।

(ख) जनाः किमर्थं साङ्गणिक-अपराधेन पीडिताः भवन्ति?
उत्तरम्: जनाः प्रायः लोभात् भयात् वा साङ्गणिक-अपराधेन पीडिताः भवन्ति।

(ग) यशिका ‘डिजि-लॉकर्’ इत्यस्य उपयोगं कथं करोति?
उत्तरम्: यशिका ‘डिजि-लॉकर्’ इत्यस्य उपयोगं आधारपत्रस्य विद्यालयीयप्रमाणपत्रस्य च सुरक्षितसंग्रहणाय करोति।

(घ) डिजिटल भारतस्य वित्तीयसमावेशने काः योजनाः सन्ति?
उत्तरम्: डिजिटल भारतस्य वित्तीयसमावेशने ‘यूपीआई’, ‘रूपे-कार्ड्’, ‘जनधनयोजना’, ‘ई-रूपी’ इत्यादयः योजनाः सन्ति।

(ङ) डिजिटल-भारते शिक्षायाः क्षेत्रे केषां पटलानाम् उपयोगः करणीयः?
उत्तरम्: डिजिटल-भारते शिक्षायाः क्षेत्रे ‘दीक्षा’, ‘स्वयम्’, ‘स्वयं-प्रभा’, ‘ई-पाठशाला’, ‘भारतीय-राष्ट्रीय-डिजिटल्-पुस्तकालयः’, ‘निष्ठा’, ‘पीएम्-ई-विद्या’ इत्यादीनां पटलानाम् उपयोगः करणीयः।

(च) ग्राम्य-क्षेत्रेषु डिजिटल-सेवानां समस्या कथं निराकर्तुं शक्यते?
उत्तरम्: ग्राम्य-क्षेत्रेषु डिजिटल-सेवानां समस्या अन्तर्जालस्य उत्तरोत्तरविस्तारेण निराकर्तुं शक्यते।

3. अधः दत्तान् शब्दान् सम्यक् संयोजयत – तालिका सहित

उत्तरम्:


4. अधः प्रदत्तमञ्जूषातः शब्दान् चित्वा रिक्तस्थानानि पूरयत

(क) प्रधानमन्त्रिसङ्ग्रहालये हॉलोग्राम्-द्वारा ___________ दृश्यते।
(ख) डिजिटल्-भारतस्य आर्थिकसमावेशनं सुगमं कर्तुं ___________ प्रणाली अस्ति।
(ग) डिजिटल्-शासनं ___________ सेवां प्रददाति
(घ) डिजिटल-भारतस्य शिक्षाक्षेत्रे ___________  नाम डिजिटल्-शैक्षिकमञ्चः अस्ति।
(ङ) भारतस्य डिजिटल-परिवर्तनं सर्वाणि ___________  क्षेत्राणि स्पृशति।
उत्तरम्:
(क) प्रधानमन्त्रिसङ्ग्रहालये हॉलोग्राम्-द्वारा प्रधानमन्त्रिणः भाषणं दृश्यते।
(ख) डिजिटल्-भारतस्य आर्थिकसमावेशनं सुगमं कर्तुं यूपीआय् प्रणाली अस्ति।
(ग) डिजिटल्-शासनं स्वचालितं पारदर्शकं च सेवां प्रददाति
(घ) डिजिटल-भारतस्य शिक्षाक्षेत्रे दीक्षा नाम डिजिटल्-शैक्षिकमञ्चः अस्ति।
(ङ) भारतस्य डिजिटल-परिवर्तनं सर्वाणि जीवन क्षेत्राणि स्पृशति।

पृष्ठम् 71: प्रश्नानि
5. अधः अस्मिन् पाठे आगतानां शब्दानाम् आधारेण शब्दजालं प्रदत्तम् अस्ति। अत्र वामतः दक्षिणम् उपरितःअधः च आधारं कृत्वा उदाहरणानुसारं शब्दान् रेखाङ्कयत-
उत्तरम्:
डिजीलॉकर
यूपीआई
फास्टैग
दीक्षा
स्वयंप्रभा
फास्टग
ज्ञानम्
विज्ञानम्
डिजिटल्
कृत्रिमबुद्धिः
प्रशासनम्
आधारम्
व्यवस्था
स्वयं
नाम
शासनम्
प्रौद्योगिकी
वास्तविकता
शैक्षिकम्

6. अधोलिखितान् शब्दान् वर्गद्वये विभजत – सङ्गणकसम्बद्धाः, असङ्गणकसम्बद्धाः च —
(शब्दाः – अन्तर्जालम्, शिक्षिका, सङ्गणकः, विद्यालयः, ई-पत्रम्, पाठ्यपुस्तकम्, डिजिटल, लेखनी)
उत्तरम्:

पृष्ठम् 72: प्रश्नानि

7. अधोलिखितानि वाक्यानि पठित्वा शुद्धं (✓) अशुद्धं (✗) वा इति चिह्नीकुरुत-
(क) हॉलोग्राम् कृत्रिमबुद्धेः एकः प्रकारः अस्ति।
(ख) वर्धित-वास्तविकतायाः उपयोगिता ऐतिहासिक-घटनानां प्रत्यक्षानुभवाय।
(ग) डिजिटल – प्रक्षेपण – मानचित्रं भारतस्य विकासयात्रां प्रदर्शयति।
(घ) फ़ास्टॅग् इति राजमार्गेषु स्वचालितविधिना मार्गशुल्कस्य शीघ्रं संग्रहणं करोति।
(ङ) डिजी-लॉकर् इत्यस्य माध्यमेन केवलम् आधार-पत्रं सुरक्षितुं शक्यते।
(छ) भारतस्य डिजिटल-परिवर्तनं केवलं शासने प्रभावं करोति, नागरिकजीवने न।
(छ) उमङ्ग, माय्-गव्, जेम् इत्यादयः ई-शासन-मञ्चाः सन्ति।
उत्तरम्:
(क) हॉलोग्राम् कृत्रिमबुद्धेः एकः प्रकारः अस्ति।  (✗)
(ख) वर्धित-वास्तविकतायाः उपयोगिता ऐतिहासिक-घटनानां प्रत्यक्षानुभवाय। (✓)
(ग) डिजिटल – प्रक्षेपण – मानचित्रं भारतस्य विकासयात्रां प्रदर्शयति। (✓)
(घ) फ़ास्टॅग् इति राजमार्गेषु स्वचालितविधिना मार्गशुल्कस्य शीघ्रं संग्रहणं करोति। (✓)
(ङ) डिजी-लॉकर् इत्यस्य माध्यमेन केवलम् आधार-पत्रं सुरक्षितुं शक्यते। (✗)
(छ) भारतस्य डिजिटल-परिवर्तनं केवलं शासने प्रभावं करोति, नागरिकजीवने न। (✗)
(छ) उमङ्ग, माय्-गव्, जेम् इत्यादयः ई-शासन-मञ्चाः सन्ति। (✓)

8. अव्यवस्थितान् वर्णान् शब्ददृष्ट्या व्यवस्थितरूपेण लिखत
उदाहरणम् – वेयवित्तीसमानशम् = वित्तीयसमावेशनम्
(क) कसङ्गम्ण = ____________
(ख) कार्वसरः = ____________
(ग) लयः विद्या = ____________
(घ) जिकडिलॉर = ____________
(ङ) शक्तसुम् = ____________

उत्तरम्:
(क) कसङ्गम्ण = सङ्गणकम् (कंप्यूटर)
(ख) कार्वसरः = सरकारः (सरकार)
(ग) लयः विद्या = शिक्षालयः (विद्यालय)
(घ) जिकडिलॉर = डिजीलॉकरः (डिजीलॉकर)
(ङ) शक्तसुम् = पुस्तकः (पुस्तक)

9. अधोलिखितं परिच्छेदं पठित्वा प्रश्नानाम् उत्तराणि लिखत-
अद्यतने विज्ञानयुगे सर्वे मनुष्याः डिजिटल्-प्रौद्योगिक्याः प्रयोगं कुर्वन्ति। जनाः अन्तर्जालस्य, सचलदूरवाण्याः, सङ्गणकस्य च साहाय्येन शीघ्रं कार्याणि सम्पादयन्ति। विद्यार्थिनः अपि
ई-अधिगम-प्रणालीं स्वीकृत्य ज्ञानं वर्धयन्ति ।

प्रश्नाः-
(क) अद्यतनं युगं कीदृशम् अस्ति ? 
उत्तरम्: अद्यतनं युगं विज्ञानयुगं अस्ति। 

(ख) मानवाः केषां साहाय्येन कार्याणि शीघ्रं कुर्वन्ति ? 
उत्तरम्: मानवाः अन्तर्जालस्य, सचलदूरवाण्याः, सङ्गणकस्य च साहाय्येन कार्याणि शीघ्रं कुर्वन्ति। 

(ग) ई-अधिगम-प्रणाल्याः प्रयोगं के कुर्वन्ति ? 
उत्तरम्: विद्यार्थिनः ई-अधिगम-प्रणाल्याः प्रयोगं कुर्वन्ति।

5. गीता सुगीता कर्तव्या – Textbook Solutions

पृष्ठम् 57: प्रश्नानि

1. अधोलिखितानां प्रश्नानाम् एकपदेन उत्तरम्:ं लिखत—
(क) श्रद्धावान् जनः किं लभते? 
उत्तरम्: ज्ञानम् 

(ख) कस्मात् सम्मोहः जायते? 
उत्तरम्: क्रोधात् 

(ग) सम्मोहात् किं जायते? 
उत्तरम्: स्मृतिविभ्रमः 

(घ) अर्जुनाय गीतां कः उपदिष्टवान्? 
उत्तरम्: श्रीकृष्णः 

(ङ) हर्षामर्षभयोद्वेगैः मुक्तः नरः कस्य प्रियः भवति? 
उत्तरम्: भगवतः 

2. पूर्णवाक्येन उत्तरम्:ं लिखत –
(क) कीदृशं वाक्यं वाङ्मयं तपः उच्यते ?
उत्तरम्: अनुद्वेगकरं, सत्यं, प्रियहितं च वाक्यं वाङ्मयं तपः उच्यते।

(ख) कीदृशः जनः स्थितधीः उच्यते ?

उत्तरम्: यः दुःखेषु अनुद्विग्नमनाः, सुखेषु विगतस्पृहः, वीतरागभयक्रोधः च भवति, सः स्थितधीः उच्यते।

(ग) जनः कथं प्रणश्यति ?

उत्तरम्: क्रोधात् सम्मोहः, सम्मोहात् स्मृतिविभ्रमः, स्मृतिभ्रंशात् बुद्धिनाशः, बुद्धिनाशात् प्रणश्यति।

(घ) जनः कथम् उत्तमां शान्तिं प्राप्नोति ?
उत्तरम्: श्रद्धावान्, तत्परः, संयतेन्द्रियः जनः ज्ञानं लभते, ततः सः उत्तमां शान्तिं प्राप्नोति।

(ङ) उपदेशप्राप्तये त्रयः उपायाः के भवन्ति ?
उत्तरम्: प्रणिपातः, परिप्रश्नः, सेवया — एते त्रयः उपायाः भवन्ति।

पृष्ठम् 58-59: प्रश्नानि

3. कोष्ठके दत्तानि पदानि उपयुज्य वाक्यानि रचयत-

(क) अनुद्वेगकरं सत्यं प्रियहितं च वाक्यं _______ तपः उच्यते।
(ख) सततं सन्तुष्टः दृढनिश्चयः च _______ भवति।
(ग) अनुद्विग्नमनाः मुनिः _______ उच्यते।
(घ) तद् आत्मज्ञानं प्रणिपातेन परिप्रश्नेन _______ च विद्धि।
(ङ) सम्मोहात् _______ भवति।

उत्तरम्:
(क) अनुद्वेगकरं सत्यं प्रियहितं च वाक्यं वाङ्मयं तपः उच्यते।
(ख) सततं सन्तुष्टः दृढनिश्चयः च योगी भवति।
(ग) अनुद्विग्नमनाः मुनिः स्थितधीः उच्यते।
(घ) तद् आत्मज्ञानं प्रणिपातेन परिप्रश्नेन सेवया च विद्धि।
(ङ) सम्मोहात् स्मृतिविभ्रमः भवति।

4. अधोलिखितानि पदानि उपयुज्य वाक्यानि रचयत
(क) उच्यते  ________________
(ख) च   ________________
(ग) न  ________________
(ङ) लब्ध्व   ________________
(ङ) कुर्यात्  ________________
उत्तरम्:
(क) उच्यते – सत्यं प्रियं हितं च वाक्यं वाङ्मयं तपः उच्यते।
(ख) च – अर्जुनः वीरः च ज्ञानी च आसीत्।
(ग) न – असत्यं न वदेत्।
(घ) लब्ध्व – ज्ञानं लब्ध्व मानवः शान्तिं प्राप्नोति।
(ङ) कुर्यात् – स्वधर्मे स्थितः पुरुषः कार्यं यत्नेन कुर्यात्।

5. पाठानुसारं समुचितेन पदेन श्लोकं पूरयत
(क) श्रद्धावाँल्लभते ज्ञानं तत्परः ________________।
(ख) ________________ चैव वाङ्मयं तप उच्यते ।
(ग) सन्तुष्टः सततं योगी यतात्मा ________________ ।
(घ) ________________ भवति सम्मोहः सम्मोहात्स्मृतिविभ्रमः ।
(ङ) तद्विद्धि ________________ परिप्रश्नेन सेवया ।

उत्तरम्:
(क) श्रद्धावाँल्लभते ज्ञानं तत्परः संयतेन्द्रियः। (जो श्रद्धालु और इंद्रियों को वश में रखने वाला है, वह ज्ञान प्राप्त करता है।)
सन्दर्भ: श्लोक ४।
(ख) अनुद्वेगकरं वाक्यं सत्यं प्रियहितं च चैव वाङ्मयं तप उच्यते। (जो वचन उद्वेगहीन, सत्य, प्रिय और हितकारी हो, वह वाचिक तप कहा जाता है।)
सन्दर्भ: श्लोक ८।
(ग) सन्तुष्टः सततं योगी यतात्मा दृढनिश्चयः। (जो सदा संतुष्ट, योगी, आत्मा को वश में रखने वाला और दृढ़ निश्चयी है।)
सन्दर्भ: श्लोक ६।
(घ) क्रोधात् भवति सम्मोहः सम्मोहात्स्मृतिविभ्रमः। (क्रोध से मोह होता है, मोह से स्मृति का भ्रम होता है।)
सन्दर्भ: श्लोक २।
(ङ) तद्विद्धि प्रणिपातेन परिप्रश्नेन सेवया। (इसे प्रणाम, प्रश्न और सेवा से जानो।)
सन्दर्भ: श्लोक ३।

6. उदाहरणानुसारं पदानि स्त्रीलिङ्गे परिवर्तयत
उदाहरणम्:
श्रद्धावान् = श्रद्धावती
बुद्धिमान् = बुद्धिमती
(क) गुणवान् = _______________
(ख) आयुष्मान् = _______________
(ग) क्षमावान् = _______________
(घ) ज्ञानवान् = _______________
(ङ) श्रीमान् = _______________

उत्तरम्:
(क) गुणवान् = गुणवती
(ख) आयुष्मान् = आयुष्मती
(ग) क्षमावान् = क्षमावती
(घ) ज्ञानवान् = ज्ञानवती
(ङ) श्रीमान् = श्रीमती

७. समुचितेन पदेन सह स्तम्भौ मेलयत

उत्तरम्:


8: श्रीमद्भगवद्गीतायाः विषये पञ्च वाक्यानि लिखत
(क) _______________________
(ख) _______________________
(ग) _______________________
(घ) _______________________
(ङ) _______________________

उत्तरम्:
(क) श्रीमद्भगवद्गीता भगवान् श्रीकृष्णस्य अर्जुनाय उपदेशः अस्ति।
(ख) गीतायां सप्तशतं श्लोकाः सन्ति।
(ग) अर्जुनस्य संशयं दूरं कर्तुं गीता लिखिता।
(घ) महाभारते भीष्मपर्वणि गीता वर्णिता।
(ङ) गीतायाः उपदेशाः जीवनं शोभयन्ति।

4. प्रणम्य देशभक्तोऽयं गोपबन्धुर्महानया: – Textbook Solutions

पृष्ठम् 44-45: प्रश्नानि

1. अधोलिखितानां प्रश्नानाम् एकपदेन उत्तरं लिखत
(क) समाज – दिनपत्रिकायाः प्रतिष्ठाता कः? 
उत्तरम्: गोपबन्धुः (गोपबंधु)

(ख) गोपबन्धुः कस्मै स्वभोजनं दत्तवान्? 
उत्तरम्: भिक्षुकाय (भिखारी को)

(ग) मरणासन्नः कः आसीत्?
उत्तरम्: पुत्रः (पुत्र)

(घ) गोपबन्धुः केन उपाधिना सम्मानितः अभवत्? 
उत्तरम्: उत्कलमणिः (उत्कलमणि)

(ङ) गोपबन्धुः कति वर्षाणि कारावासं प्राप्तवान्? 
उत्तरम्: द्वौ (दो)

2. एकवाक्येन उत्तरं लिखत
(क) गोपबन्धुः किमर्थम् अश्रुपूर्णनयनः अभवत्?
उत्तरम्: मित्रस्य मरणं ज्ञात्वा गोपबन्धुः अश्रुपूर्णनयनः अभवत्।

(ख) कीदृशं पुत्रं विहाय गोपबन्धुः समाजसेवाम् अकरोत्?
उत्तरम्: रोगपीडितं पुत्रं विहाय गोपबन्धुः समाजसेवाम् अकरोत्।

(ग) गोपबन्धोः कृते “उत्कलमणिः” इति उपाधिः किमर्थं प्रदत्ता?
उत्तरम्: समाजसेवायाम् अग्रणीभावेन कार्यं कृत्वा गोपबन्धोः कृते “उत्कलमणिः” इति उपाधिः प्रदत्ता।

(घ) गोपबन्धुः कुत्र जन्म लब्धवान्?
उत्तरम्: गोपबन्धुः ओडिशाराज्ये जन्म लब्धवान्।

(ङ) गोपबन्धुः सर्वदा केषाम् उपयोगं कृतवान्?
उत्तरम्: गोपबन्धुः सर्वदा जनहिताय स्वजीवनस्य उपयोगं कृतवान्।

3. कोष्ठके दत्तानि पदानि उपयुज्य वाक्यानि रचयत
(क) ______________________________
(ख) ______________________________
(ग) ______________________________
(घ) ______________________________
(ङ) ______________________________

उत्तरम्:
(क) सेवाम् – गोपबन्धुः सर्वदा समाजसेवायै सेवाम् अकरोत्।
(ख) सुस्वादूनि – माता सुस्वादूनि भोजनानि पचति।
(ग) सहायताम् – विपत्तौ मित्रात् सहाय्यताम् अपेक्षितव्यम्।
(घ) स्वदेशवस्त्राणि – बालेन स्वदेशवस्त्राणि धारितानि।
(ङ) अन्यतमः – गोपबन्धुः देशसेवकानाम् अन्यतमः आसीत्।

4. चित्रं दृष्ट्वा पञ्च वाक्यानि रचयत —
(क) ______________________________
(ख) ______________________________
(ग) ______________________________
(घ) ______________________________
(ङ) ______________________________
उत्तरम्:
(क) गोपबन्धुः जलप्लावपीडितान् सहायते। (गोपबंधु बाढ़ पीड़ितों की मदद करते हैं।)
(ख) सः छात्रान् शिक्षति। (वह छात्रों को पढ़ाते हैं।)
(ग) गोपबन्धुः स्वदेशी वस्त्र धारयति। (गोपबंधु स्वदेशी वस्त्र पहनते हैं।)
(घ) सः भिक्षुकाय भोजनं ददाति। (वह भिखारी को भोजन देता है।)
(ङ) गोपबन्धुः दयावान् अस्ति। (गोपबंधु दयालु हैं।)

5. समुचितेन पदेन श्लोकं पूरयत
(क) ___________  मम लीयतां तनुः
(ख) उत्कलमणिरित्याख्यः प्रसिद्धो ___________
(ग) स्वदेशलोकास्तदनु ___________ नु
(घ) स्वराज्यमार्गे यदि ___________,
(ङ) ___________ परिपूरितास्तु सा
उत्तरम्:
(क) स्वदेशभूमौ मम लीयतां तनुः
(ख) उत्कलमणिरित्याख्यः प्रसिद्धो लोकसेवकः
(ग) स्वदेशलोकास्तदनु प्रयान्तु नु
(घ) स्वराज्यमार्गे यदि गर्तमालिका
(ङ) ममास्थिमांसैः परिपूरितास्तु सा

पृष्ठम् 46: प्रश्नानि

6. उदाहरणानुसारं क्रियापदं स्त्रीलिङ्गे परिवर्तयत
(यथा – गतवान् = गतवती)

उत्तरम्:

7. समुचितेन पदेन सह स्तम्भौ मेलयत

उत्तरम्:

8. घटनाक्रमेण वाक्यानि पुनः लिखत 
(क) भिक्षुकञ्च तद्भोजितवान्। 

(ख) प्रफुल्लचन्द्ररायः गोपबन्धुम् उत्कलमणिः इति उपाधिना सम्मानितवान्। 
(ग) गोपबन्धुः अश्रुपूर्णनयनोऽभवत् । 
(घ) अतिथयो हस्तपादं क्षालयित्वा आसनेषु उपविष्टवन्तः। 
(ङ) दिनत्रयात् किमपि न भुक्तम्। 
उत्तरम्: 
(ङ) दिनत्रयात् किमपि न भुक्तम्।
(घ) अतिथयो हस्तपादं क्षालयित्वा आसनेषु उपविष्टवन्तः।
(ग) गोपबन्धुः अश्रुपूर्णनयनोऽभवत्।
(क) भिक्षुकञ्च तद्भोजितवान्।
(ख) प्रफुल्लचन्द्ररायः गोपबन्धुम् उत्कलमणिः इति उपाधिना सम्मानितवान्।

3. सुभाषितरसं पीत्वा जीवनं सफलं कुरु – Textbook Solutions

पृष्ठम् 32-33: प्रश्नानि

1. पाठस्य आधारेण अधोलिखितानां प्रश्नानाम् उत्तराणि एकपदेन लिखत
(क) गीतानि के गायन्ति ? 
उत्तरम्: देवाः 

(ख) कः बलं न वेत्ति ? 
उत्तरम्: मषूकः 

(ग) कः वसन्तस्य गुणं वेत्ति ? 
उत्तरम्: कविः 

(घ) मषूकः कस्य बलं न वेत्ति ? 
उत्तरम्: अनिलस्य 

(ङ) फलोद्गमैः के नम्राः भवन्ति ? 
उत्तरम्: वृक्षाः 

(च) केन समसख्यं न करणीयम् ? 
उत्तरम्: दुष्टैः 

(छ) केन विना दैवं न सिध्यति ? 
उत्तरम्: पुरुषेण 

2. पाठस्य आधारेण अधोलिखितानां प्रश्नानाम् उत्तराणि पूर्णवाक्येन लिखत-
(क) तरवः कदा नम्राः भवन्ति ? 
उत्तरम्: तरवः फलोद्गमैः नम्राः भवन्ति।

(ख) समृद्धिभिः के अनुद्धताः भवन्ति ? 
उत्तरम्: सत्पुरुषाः समृद्धिभिः अनुद्धताः भवन्ति। 

(ग) सत्पुरुषाणां स्वभावः कीदृशः भवति ?
उत्तरम्: सत्पुरुषाणां स्वभावः सज्जनता-पूरितः, दयालुः च भवति। 

(घ) सत्यम् कदा सत्यम् न भवति ? 
उत्तरम्: हितं विना उक्तं सत्यम् सत्यम् न भवति। 

(ङ) दैवं कदा न सिध्यति ? 
उत्तरम्: पुरुषकारं विना दैवं न सिध्यति। 

3. स्तम्भयोः मेलनंकुरुत —

उत्तरम्: 

4. अधः प्रदत्तमञ्जूषातः पदानि चित्वा रिक्तस्थानानि पूरयत —

(क) गुणी ———— वेत्ति, न वेत्ति निर्गुणः ।
उत्तरम्: गुणं

(ख) भवन्ति नम्राः तरवः ————— ।
उत्तरम्: फलोद्गमैः

(ग) पुरुषः परीक्ष्यते कुलेन, —————-, गुणेन, कर्मणा ।
उत्तरम्: शीलेन

(घ) गुणाः पुरुषं दीपयन्ति – प्रज्ञा, कौल्यं, दमः, ————– ।
उत्तरम्: कृतज्ञता

(ङ) दानं यथाशक्ति —————- च।
उत्तरम्: श्रुतम्

(च) एवं पुरुषकारेण विना दैवं न —————।
उत्तरम्: सिध्यति
पृष्ठम् 34-35: प्रश्नानि

5.  समुचितं विकल्पं चिनुत-
(क) “गायन्ति देवाः किल गीतकानि” – इत्यस्य श्लोकस्य मुख्यविषयः कः ?

उत्तरम्: (ii) भारतभूमेः गौरवम्

(ख) “गुणी गुणं वेत्ति” – इत्यत्र कः गुणं न जानाति ?

उत्तरम्: (ii) निर्गुणः

(ग) “पिको वसन्तस्य गुणं न वायसः” – इत्यस्य तात्पर्यं किम् ?

उत्तरम्: (ii) सुजन एव गुणं जानाति

(घ) “भवन्ति नम्राः तरवः फलोद्गमैः” – इत्यस्य अर्थः कः?

उत्तरम्: (iii) फलयुक्ताः वृक्षाः नम्राः भवन्ति

(ङ) “न सा सभा यत्र न सन्ति वृद्धाः ” – इत्यत्र सभायाः महत्त्वं किम् ?

उत्तरम्: (iii) धर्मोपदेशाय ज्ञानवृद्धाः जनाः आवश्यकाः

(च) दुर्जनेन सह सख्यं किमर्थं न कार्यम् ?

उत्तरम्: (iv) सः उष्णाङ्गारवद् हानिकरः भवति

2. अल्पानामपि वस्तूनां संहति: कार्यसाधिका – Textbook Solutions

पृष्ठम् 19-20: प्रश्नानि

1. अधोलिखितानां प्रश्नानाम् एकपदेन उत्तरं लिखत –
(क) मित्राणि ग्रीष्मावकाशे कुत्र गच्छन्ति? 
उत्तरम्: ग्रामम्।

(ख) सर्वत्र कः प्रसृतः? 
उत्तरम्: वृक्षः। 

(ग) कः सर्वान् प्रेरयन् अवदत्? 
उत्तरम्: शिक्षकः। 

(घ) कः हितोपदेशस्य कथां श्रावयति? 
उत्तरम्: शिक्षकः। 

(ङ) कपोतराजस्य नाम किम्? 
उत्तरम्: चित्रग्रीवः। 

(च) व्याधः कान् विकीर्य जालं प्रसारितवान्? 
उत्तरम्: कपोतान्। 

(छ) विपत्काले विस्मयः कस्य लक्षणम्? 
उत्तरम्: मूर्खस्य। 

(ज) चित्रग्रीवस्य मित्रं हिरण्यकः कुत्र निवसति? 
उत्तरम्: वने। 

(झ) चित्रग्रीवः हिरण्यकं कथं सम्बोधयति? 

उत्तरम्: प्रियसख। 

(ञ) पूर्वं केषां पाशान् छिनत्तु इति चित्रग्रीवः वदति? 
उत्तरम्: शिशूनाम्। 

2. पूर्णवाक्येन उत्तरं लिखत –
(क) यदा केदारक्षेत्रम् आरोहन्तः आसन् किम् अभवत्?
उत्तरम्: यदा ते केदारक्षेत्रम् आरोहन्तः आसन्, तदा पर्वतेषु हिमवृष्टिः अभवत्।

(ख) सर्वे उच्चस्वरेण किं प्रार्थयन्त?
उत्तरम्: सर्वे जनाः उच्चस्वरेण “ईश्वरः रक्षतु” इति प्रार्थयन्त।

(ग) असम्भवं कार्यं कथं कर्तुं शक्यते इति नायकः उक्तवान्?
उत्तरम्: नायकः उक्तवान् – “अपि सम्भवम् भवति” → “अपि साध्यं भवति” या “सम्भवम् इति दर्शयति”

(घ) निर्जने वने तण्डुलकणान् दृष्ट्वा चित्रग्रीवः किं निरूपयति?
उत्तरम्: चित्रग्रीवः निर्जने वने तण्डुलकणान् दृष्ट्वा तान् जालस्य संकेतः इति निरूपयति।

(ङ) किं नीतिवचनं प्रसिद्धम्?
उत्तरम्: “विपत्तौ विवेकः आवश्यकः” इति नीतिवचनं प्रसिद्धम्।

(च) व्याधात् रक्षां प्राप्तुं चित्रग्रीवः कम् आदेशं दत्तवान्?
उत्तरम्: चित्रग्रीवः हिरण्यकं आदेशं दत्तवान् यत् सः व्याधस्य जालं छिन्धी।

(छ) हिरण्यकः किमर्थं तूष्णीं स्थितः?
उत्तरम्: हिरण्यकः दुःखितं मित्रं दृष्ट्वा करुणया तूष्णीं स्थितः।

(ज) पुलकितः हिरण्यकः चित्रग्रीवं कथं प्रशंसति?
उत्तरम्: पुलकितः हिरण्यकः चित्रग्रीवं साहसी, धैर्यशीलः इति प्रशंसति।

(झ) कपोताः कथं आत्मरक्षणं कृतवन्तः?
उत्तरम्: कपोताः एकत्र मिलित्वा समवेतबलस्य उपयोगेन आत्मरक्षणं कृतवन्तः।

(ञ) नायकस्य प्रेरकवचनैः सर्वेऽपि किम् अकुर्वन्?
उत्तरम्: नायकस्य प्रेरकवचनैः प्रेरिताः सर्वेऽपि कठिन कार्ये अपि साहसं कृतवन्तः।

3. अधोलिखितानि वाक्यानि पठित्वा ल्यप् प्रत्ययान्तेषु परिवर्तयत –
(क) छात्रः कक्षां प्रविशति । संस्कृतं पठति ।  कक्ष प्रविश्य संस्कृतं पठति ।
(ख) भक्तः मन्दिरम् आगच्छति। पूजां करोति ।   ______________
(ग) माता भोजनं निर्माति । पुत्राय ददाति ।   ______________
(घ) सुरेशः प्रातः उत्तिष्ठति। देवं नमति ।   ______________
(ङ) रमा पुस्तकं स्वीकरोति। विद्यालयं गच्छति।  ______________
(च) अहं गृहम् आगच्छामि। भोजनं करोमि।  ______________
(छ) तण्डुलकणान् विकिरति। जालं विस्तारयति। ______________
(ज) व्याधः तण्डुलकणान् अवलोकते। भूमौ अवतरति । ______________
उत्तरम्:
(क) कक्षां प्रविश्य संस्कृतं पठति। 
(ख) मन्दिरम् आगम्य पूजां करोति। 
(ग) भोजनं निर्माय पुत्राय ददाति। 
(घ) प्रातः उत्थाय देवं नमति। 
(ङ) पुस्तकं स्वीकृत्य विद्यालयं गच्छति। 
(च) गृहम् आगम्य भोजनं करोमि।
(छ) तण्डुलकणान् विकिर्य जालं  विस्तारयति। 
(ज) तण्डुलकणान् अवलोक्य भूमौ अवतरति। 

4. उदाहरणानुसारम् उपसर्गयोजनेन क्त्वास्थाने ल्यप्प्रत्ययस्य प्रयोगं कृत्वा पदानि परिवर्तयत

(क) छात्रः गृहं गत्वा भोजनं करोति । “छात्रः गृहम् आगत्य (आ+ गम् + ल्यप्) भोजनं करोति ।
(ख) माता वस्त्राणि क्षालयित्वा पचति।  ____________
(ग) शिक्षकः श्लोकं लिखित्वा पाठयति । ____________
(घ) रमा स्थित्वा गीतं गायति ।   ____________
(ङ) शिष्यः सर्वदा गुरुं नत्वा पठति । ____________
(च) लेखकः आलोचनं कृत्वा लिखति । ____________

उत्तरम्:
(क) छात्रः गृहम् आगत्य (आ + गम् + ल्यप्) भोजनं करोति। 
(ख) माता वस्त्राणि प्रक्षाल्य (प्र + क्षल् + ल्यप्) पचति। 
(ग) शिक्षकः श्लोकं संलिख्य (सम् + लिख् + ल्यप्) पाठयति। 
(घ) रमा उपस्थाय (उप + स्था + ल्यप्) गीतं गायति। 
(ङ) शिष्यः सर्वदा गुरुं प्रणम्य (प्र + नम् + ल्यप्) पठति। 
(च) लेखकः आलोचनं विचिन्त्य (वि + कृ + ल्यप्) लिखति। 
पृष्ठम् 21-22: प्रश्नानि

5. पाठे प्रयुक्तेन उपयुक्तपदेन रिक्तस्थानं पूरयत
(क) सर्वैः एकचित्तीभूय ____________ उड्डीयताम्।
उत्तरम्: आकृष्टाः 

(ख) जालापहारकान् तान्  ____________ पश्चाद् अधावत्।
उत्तरम्: दृष्ट्वा 

(ग) अस्माकं मित्रं ____________ नाम मूषकराजः गण्डकीतीरे चित्रवने निवसति ।
उत्तरम्: हिरण्यकः 

(घ) हिरण्यकः कपोतानाम् ____________ चकितस्तूष्णीं स्थितः ।
उत्तरम्: अवस्थाम् 

(ङ) यतोहि विपत्काले ____________ एव कापुरुषलक्षणम्।
उत्तरम्: विस्मयः 

6. पाठे प्रयुक्तेन ल्यप्प्रत्ययान्तपदेन सह उपयुक्तं पदं योजयत –

उत्तरम्:


7. समासयुक्तपदेन रिक्तस्थानं पूरयत –
(क) गण्डक्याः तीरम्  = गण्डकीतीरम्    तस्मिन् = गण्डकीतीरे
(ख) तण्डुलानां कणाः = __________  तान् = __________
(ग) जालस्य अपहारकाः = __________  तान् = __________
(घ) अवपाताद् भयम् = __________   तस्मात् = __________
(ङ) कापुरुषाणां लक्षणम्  = __________   तस्मिन् = __________
उत्तरम्:
(क) गण्डक्याः तीरम् = गण्डकीतीरम्
तस्मिन् = गण्डकीतीरे
(ख) तण्डुलानां कणाः = तण्डुलकणाः
तान् = तण्डुलकणान्
(ग) जालस्य अपहारकाः = जालापहारकाः
तान् = जालापहारकान्
(घ) अवपाताद् भयम् = अवपातभयम्
तस्मात् = अवपातभयात्
(ङ) कापुरुषाणां लक्षणम् = कापुरुषलक्षणम्
तस्मिन् = कापुरुषलक्षणे

8. सार्थकपदं ज्ञात्वा सन्धिविच्छेदं कुरुत
(इत्याकर्ण्य  =  इति  + आकर्ण्य ।
(चित्रग्रीवोऽवदत्  = चित्रग्रीवः + अवदत् 
(बालकोऽत्र  = ________ + ________ + 
(धैर्यमथाभ्युदये = ________ + ________ + ________
(भोजनेऽप्यप्रवर्तनम् = ________ + ________ + ________
(नमस्ते = ________ + ________
(उपायश्चिन्तनीयः  =________ + ________
(व्याधस्तत्र    = ________ + ________
(हिरण्यकोऽप्याह   = ________ +  ________ + ________
(मूषकराजो गण्डकीतीरे   =  ________ +  ________ + ________
(अतस्त्वाम् =  ________ + ________
(ठ) कश्चित्  =  ________  + ________     
उत्तरम्:
(क) इत्याकर्ण्य = इति + आकर्ण्य
(ख) चित्रग्रीवोऽवदत् = चित्रग्रीवः + अवदत्
(ग) बालकोऽत्र = बालकः + अत्र
(घ) धैर्यमथाभ्युदये = धैर्यम् + अथ + अभ्युदये
(ङ) भोजनेऽप्यप्रवर्तनम् = भोजने + अपि + अप्रवर्तनम्
(च) नमस्ते = नमः + ते
(छ) उपायश्चिन्तनीयः = उपायः + चिन्तनीयः
(ज) व्याधस्तत्र = व्याधः + तत्र
(झ) हिरण्यकोऽप्याह = हिरण्यकः + अपि + आह
(ञ) मूषकराजो गण्डकीतीरे = मूषकराजः + गण्डकी + तीरे
(ट) अतस्त्वाम् = अतः + त्वाम्
(ठ) कश्चित् = कः + चित्

1. संगच्छध्वं संवदध्वं – Textbook Solutions

पृष्ठम् 7: प्रश्नानि

1. संज्ञानसूक्तं सस्वरं पठत स्मरत लिखत च ।
उत्तरम्: स्वयं करोतु।

2. अधोलिखितानां प्रश्नानाम् उत्तराणि पूर्णवाक्येन लिखत-
(क) सर्वेषां मनः कीदृशं भवेत् ?
उत्तरम्:  सर्वेषां मनः सामञ्जस्ययुक्तं सौहार्दपूर्णं च भवेत्।

(ख) “सङ्गच्छध्वं संवदध्वम्” इत्यस्य कः अभिप्रायः ? 
उत्तरम्: “सङ्गच्छध्वं संवदध्वम्” इत्यस्य अभिप्रायः अस्ति यः मानवः समाजे ऐक्यभावेन मिलित्वा गच्छेत् तथा परस्परं सम्यक् विचारविनिमयं कुर्यात्। (“संगच्छध्वं संवदध्वम्” का अर्थ है कि सभी मनुष्य समाज में एकता के साथ मिलकर चलें और परस्पर अच्छे विचारों का आदान-प्रदान करें।)

(ग) सर्वे किं परित्यज्य ऐक्यभावेन जीवेयुः? 
उत्तरम्: सर्वे वैमनस्यं परित्यज्य ऐक्यभावेन जीवेयुः। 

(घ) अस्मिन् पाठे का प्रेरणा अस्ति? 
उत्तरम्: अस्मिन् पाठे मानवजातेः ऐक्यभावेन सहकार्यं कृत्वा सुखपूर्वकं जीवनं यापनस्य प्रेरणा अस्ति। 

3. रेखा‌ङ्कितपदानि आधृत्य प्रश्ननिर्माणं कुरुत
(क) परमेश्वरः सर्वत्र व्याप्तः अस्ति।  _____________________
उत्तरम्:
  कः सर्वत्र व्याप्तः अस्ति? 

(ख) वयम् ईश्वरं नमामः। _____________________
उत्तरम्:
 वयं कं नमामः? 

(ग) वयम् ऐक्यभावेन जीवामः।  _____________________
उत्तरम्:
 वयं कथं जीवामः? 

(घ) ईश्वरस्य प्रार्थनया शान्तिः प्राप्यते।  _____________________
उत्तरम्:
 कस्य प्रार्थनया शान्तिः प्राप्यते? 

(ङ) अहं समाजाय श्रमं करोमि। _____________________
उत्तरम्: 
कस्मै अहं श्रमं करोमि? 

(च) अयं पाठः ऋग्वेदात् सङ्कलितः। _____________________
उत्तरम्: 
अयं पाठः कस्मात् सङ्कलितः? 

(छ) वेदस्य अपरं नाम श्रुतिः। _____________________
उत्तरम्:
 कस्य अपरं नाम किम्? 

(ज) मन्त्राः वेदेषु भवन्ति। _____________________
उत्तरम्: 
मन्त्राः कुत्र भवन्ति? 

पृष्ठम् 8: प्रश्नानि

4. पट्टिकातः शब्दान् चित्वा अधोलिखितेषु मन्त्रेषु रिक्तस्थानानि पूरयत.

(क)  सङ्गच्छध्वं  ________  सं वो  _______  जानताम्।
देवा _______  यथा पूर्वे सं  _______ उपासते।

उत्तरम्: सङ्गच्छध्वं  संवदध्वं  सं वो  मनांसि  जानताम्।
देवा भागं  यथा पूर्वे सं  जानाना  उपासते।

(ख) समानो मन्त्रः _______ समानी समानं _______  सह चित्तमेषाम्।
_______ मन्त्रमभिमन्त्रये वः समानेन वो _______  जुहोमि।

उत्तरम्: समानो मन्त्रः समितिः  समानी समानं  मनः  सह चित्तमेषाम्।
समानं  मन्त्रमभिमन्त्रये वः समानेन वो हविषा  जुहोमि।

(ग) समानी व _______  समाना  _______  वः।
समानमस्तु वो _______ यथा वः _______।

उत्तरम्: समानी व आकूतिः  समाना  हृदयानि  वः।
समानमस्तु वो मनो  यथा वः  सुसहासति

5. पाठे प्रयुक्तान् शब्दान् भावानुसारं परस्परं योजयत –

उत्तरम्:


6. उदाहरणानुसारेण लट्-लकारस्य वाक्यानि लोट्-लकारेण परिवर्तयत-
यथा— बालिकाः नृत्यन्ति  ‘बालिकाः नृत्यन्तु
(क) बालकाः हसन्ति  _______________
(ख) युवां तत्र गच्छथः  _______________
(ग) यूयं धावथ  _______________
(घ) आवां लिखावः  _______________
(ङ) वयं पठामः  _______________

उत्तरम्:

13. वर्णोच्चारण-शिक्षा १ – Chapter Notes

परिचय

संस्कृत भाषा के अध्ययन में वर्णों का शुद्ध उच्चारण अत्यन्त आवश्यक है। यदि किसी शब्द का उच्चारण ठीक प्रकार से न हो, तो उसका अर्थ भी बदल सकता है। इसीलिए वर्णोच्चारण-शिक्षा का विशेष महत्त्व है। इस अध्याय में यह बताया गया है कि शब्द उच्चारण के लिए किन-किन स्थानों, करणों और प्रयत्नों की आवश्यकता होती है, तथा मुख और नासिका में ध्वनि उत्पन्न होने की प्रक्रिया कैसी है।

शब्दानां सम्यक् उच्चारणस्य महत्त्वम्

मूल पाठ (संस्कृत):
शब्दानां सम्यक् शब्दं च उच्चारणं नितान्तं महत्त्वपूर्णम् अन्तेऽपि तत्त्व्यं पदार्थे दृष्टव्यम्।
किञ्चित् शब्दस्य सम्यग् उच्चारणार्थं, तस्य शब्दस्य प्रत्येकवर्णस्य स्पष्टम उच्चारणं भवति।
अतः प्रत्येकवर्णस्य शब्दम् उच्चारणं कर्तुं भवति इति अत्र ज्ञायते।

भावार्थ:
किसी भी शब्द का सही उच्चारण बहुत आवश्यक है, क्योंकि इससे उसका वास्तविक अर्थ प्रकट होता है। जब तक किसी शब्द के प्रत्येक वर्ण का शुद्ध उच्चारण नहीं होगा, तब तक उसका सही अर्थ स्पष्ट नहीं हो सकता।

वागुत्पत्तेः प्रणाली

संस्कृत अनुच्छेद:
स्वर-व्यान्जनानां नत्वनत्वध-भेद-उपभेदानां विशेषः तत्त्व्यदर्शनातः। तत्र अङ्गेषु षट् उच्चारण-प्रदानानि अपि दृष्टानि। परन्तु, स्वराणाम् उच्चारणे केवलं आङ्ग्य एव उपयुज्यते न।

भावार्थ (हिंदी):
मानव-शरीर में ध्वनि उत्पन्न करने के लिए मुख्यतः छः अंग कार्य करते हैं। स्वर-उच्चारण में केवल मुख और नासिका का ही प्रयोग होता है, जबकि व्यंजन-उच्चारण में अन्य अंग भी सहायक होते हैं।

षट् उच्चारण-प्रदानानि (षडङ्गानि):

  • नाभि-प्रदेशः – उदर की मांसपेशियाँ (श्वास बल-तंत्र)
  • उरः – छाती (फेफड़े व डायफ्राम, वायु-बल-तंत्र)
  • कण्ठ-सिरः – कंठ, स्वरयंत्र (स्वनन-तंत्र)
  • आस्यम् – मुख व नासिका (उच्चारण-तंत्र)
  • जिह्वा – जिह्वा का विभिन्न भाग
  • नासिका – नासिका गुहा

उच्चारण हेतु आवश्यक तत्त्वानि

संस्कृत अनुच्छेद:
आस्यस्य अभ्यन्तरे वर्णानाम् उत्पत्त्यर्थं त्रीणि तत्त्वानि आवश्यकानि –
(क) स्थानम्, (ख) करणम्, (ग) आभ्यन्तर-प्रयत्नः।

भावार्थ (हिंदी):
मुख और नासिका के भीतर वर्णों के निर्माण के लिए तीन बातें आवश्यक हैं—

  • स्थानम् – जहाँ से वर्ण उत्पन्न होता है।
  • करणम् – जिससे स्थान पर वर्ण का आघात होता है।
  • आभ्यन्तर-प्रयत्नः – वर्ण के निर्माण का भीतरी प्रयास।

स्थानानि (उच्चारण-स्थान)

षट् स्थानानि:

  • कण्ठः
  • तालुः
  • मूर्धा
  • दन्तः
  • ओष्ठः
  • नासिका

भावार्थ (हिंदी):
मुख और नासिका में ये छह स्थान वर्णों के उच्चारण में सहायक होते हैं।

करणानि (उपकरणानि)

संस्कृत अनुच्छेद:
स्थानस्य समीपं यदागतं तत् करणं कथ्यते।

भावार्थ (हिंदी):
जिस अंग से उच्चारण-स्थान को स्पर्श किया जाता है, उसे करण कहते हैं।

स्थान और करण के उदाहरण:

  • तालु – स्थानम्, जिह्वा-मध्यः – करणम्
  • मूर्धा – स्थानम्, जिह्वा-उपान्तः – करणम्
  • दन्तः – स्थानम्, जिह्वा-अग्रः – करणम्
  • ओष्ठः – स्थानम्, ओष्ठः – करणम्

परिभाषा

  • स्वरः – “स्वयं राजन्ते इति स्वराः” – जो अपने बल से उच्चारित होते हैं।
  • व्यञ्जनम् – “अनवग्रहवत्त्वात् व्यञ्जनम्” – जो स्वर के साथ मिलकर बोले जाते हैं।

सारांश

इस अध्याय में यह स्पष्ट हुआ कि –

  • ध्वनि उत्पादन के लिए शरीर के छह अंग विशेष रूप से कार्य करते हैं।
  • उच्चारण के लिए तीन बातें आवश्यक हैं – स्थानम्, करणम्, आभ्यन्तर-प्रयत्नः।
  • मुख और नासिका के भीतर छह स्थानों और उनके करणों से ही सभी वर्ण उच्चरित होते हैं।
  • स्वर और व्यंजन की परिभाषाएँ तथा उनके भेद समझाए गए हैं।

12. सम्यवर्णप्रयोगेण ब्रह्मलोकेऽपि महीयते – Chapter Notes

परिचय

यह पाठ हमें सही उच्चारण और सम्यक् वर्ण प्रयोग के महत्व को बताता है। जब हम वेदों, शास्त्रों या सामान्य भाषा का भी सही उच्चारण करते हैं, तो उसका वास्तविक अर्थ स्पष्ट होता है और श्रोता तक सही संदेश पहुँचता है। गलत उच्चारण से अर्थ बदल सकता है और अपूर्णता आ सकती है। इसीलिए वर्ण प्रयोग में शुद्धता आवश्यक है। पाठ में उत्तम पाठक के गुण और अधम पाठक के दोष भी बताए गए हैं। अंत में यह संदेश दिया गया है कि सम्यक् वर्ण प्रयोग करने वाला मनुष्य ब्रह्मलोक में भी मान-सम्मान प्राप्त करता है।

श्लोक एवं भावार्थ

(१) यद्यहप बिु नारीषे तथाहप पठ पुत्र वयाकरणम्।
सवजनः श्वजनो मा भूः सकलं शकलं सकृत् शकृत्॥

  • पदच्छेदः यदि अपि बहु न अधीषे, तथापि पठ पुत्र व्याकरणम्।
    सजनः श्वजनः मा भूः। सकलं शकलं, सकृत् शकृत्।
  • अन्वयः हे पुत्र! यदि तुम बहुत अधिक अध्ययन न करो तो भी व्याकरण का अवश्य अध्ययन करो। क्योंकि व्याकरण न जानने पर ‘सजनः’ (सज्जन) का अर्थ ‘श्वजनः’ (कुत्ता) हो जाता है। इसी प्रकार ‘सकलम्’ (पूरा) का अर्थ ‘शकलम्’ (टुकड़ा), ‘सकृत्’ (एक बार) का अर्थ ‘शकृत्’ (मल) हो जाता है।
  • भावार्थ: यहाँ स्पष्ट किया गया है कि व्याकरण का ज्ञान न होने पर शब्दों के अर्थ बदल जाते हैं। इसीलिए शुद्ध उच्चारण और व्याकरण का अभ्यास करना आवश्यक है, जिससे अर्थ का अपभ्रंश न हो।

(२) व्याघ्री यथा हरेत् पुत्रान् दंष्ट्राभयायं न च पीडयेत्।
भीता पतनभेदाभयायं तद्वद्वर्णान् प्रयोजयेत्॥

  • पदच्छेदः व्याघ्री यथा हरेत् पुत्रान् दंष्ट्राभयायं न च पीडयेत्।
    भीता पतनभेदाभयायं तद्वत् वर्णान् प्रयोजयेत्।
  • अन्वयः जैसे व्याघ्री अपने बच्चों को दाँतों से पकड़ती है, पर उन्हें पीड़ा नहीं देती, वैसे ही उच्चारण करते समय वर्णों का प्रयोग करना चाहिए।
  • भावार्थ: उच्चारण ऐसा हो कि स्पष्ट सुनाई दे, पर कठोरता न हो। अधिक बलपूर्वक उच्चारण करने से श्रोता को कष्ट हो सकता है। इसलिए मधुरता और कोमलता बनाए रखना चाहिए।

(३) एवमवर्णाः प्रयोज्याः नाव्यक्ता न च पीडिताः।
सम्यग्वर्णप्रयोगेण ब्रह्मलोके महीयते॥

  • पदच्छेदः एवं वर्णाः प्रयोज्याः। न अव्यक्ताः, न च पीडिताः।
    सम्यग् वर्णप्रयोगेण ब्रह्मलोके महीयते।
  • अन्वयः इस प्रकार वर्णों का प्रयोग करना चाहिए। वे अस्पष्ट भी न हों और पीड़ादायक भी न हों। सही वर्ण प्रयोग करने वाला व्यक्ति ब्रह्मलोक में सम्मान पाता है।
  • भावार्थ: उच्चारण में स्पष्टता और मधुरता आवश्यक है। न तो शब्द अस्पष्ट हों और न ही कठोर। शुद्ध उच्चारण करने वाला व्यक्ति लोक और परलोक दोनों में सम्मानित होता है।

(४) मार्दवं अक्षरव्यक्तं पदच्छेदः सुस्वरः।
धैर्यं लयसमर्थं च षडेते पाठकगुणाः॥

  • पदच्छेदः मार्दवम्, अक्षरव्यक्तम्, पदच्छेदः, सुस्वरः, धैर्यम्, लयसमर्थम्।
    एते षट् पाठकगुणाः।
  • अन्वयः मधुरता, स्पष्ट अक्षर उच्चारण, पदों का उचित छेदन, सुन्दर स्वर, धैर्य और लय की समर्थता – ये छह उत्तम पाठक के गुण हैं।
  • भावार्थ: एक अच्छे पाठक के लिए यह आवश्यक है कि उसका स्वर मधुर हो, अक्षरों का उच्चारण स्पष्ट हो, वाक्यों को सही ढंग से विभाजित करे, आत्मविश्वास से बोले और लय का पालन करे।

(५) गीती शीघ्री शिरःकम्पी तथा ललितपाठकः।
अनर्थज्ञोऽल्पकण्ठश्च षडेते पाठकाधमाः॥

  • पदच्छेदः गीती, शीघ्री, शिरःकम्पी, ललितपाठकः, अनर्थज्ञः, अल्पकण्ठः।
    एते षट् पाठकाधमाः।
  • अन्वयः जो गाने की तरह पढ़े, बहुत शीघ्रता से पढ़े, सिर हिलाकर पढ़े, गाकर पढ़े, अर्थ न समझकर पढ़े और मंद स्वर से पढ़े – ये छह अधम पाठक कहलाते हैं।
  • भावार्थ: खराब पाठक वे हैं जो केवल शब्द बोलते हैं पर अर्थ नहीं समझते, जल्दी-जल्दी पढ़ते हैं, गाकर पढ़ते हैं, या अस्पष्ट वाणी से पढ़ते हैं। ऐसे पठन से श्रोता को कोई लाभ नहीं होता।

वेदाङ्गाः

पाठ में आगे वेदाङ्गों का उल्लेख है –

  • शिक्षा – स्वर एवं वर्णों के उच्चारण का विज्ञान।
  • कल्प – यज्ञविधि का वर्णन।
  • व्याकरण – भाषा के शुद्ध प्रयोग का शास्त्र।
  • निरुक्त – शब्दों की व्युत्पत्ति।
  • छन्दः – कविता और छन्दों का शास्त्र।
  • ज्योतिषम् – ग्रह-नक्षत्रों का शास्त्र।

निष्कर्ष

इस अध्याय से शिक्षा मिलती है कि –

  • शुद्ध उच्चारण और सम्यक् वर्ण प्रयोग का अत्यधिक महत्व है।
  • व्याकरण और शिक्षा के बिना शब्दों का अर्थ बदल सकता है।
  • उत्तम पाठक के छह गुण और अधम पाठक के छह दोष हमें सीखने चाहिए।
  • सही वर्ण प्रयोग करने वाला व्यक्ति इस लोक और परलोक दोनों में सम्मान प्राप्त करता है।

11. सत्रमिते वरं त्याग: (ख-भाग:) – Chapter Notes

परिचय

यह नाटक त्याग और बलिदान की महत्ता को दर्शाता है। इसमें वीरवर नामक राजपुरुष का चरित्र है जो राजा शूद्रक की सेवा करता है। वह अपने धन का एक अंश परिवार पर, एक अंश दान में और शेष अंश पत्नी को देता है। जब एक दिन वह एक करुणार्द्र रानी को देखता है, तब उसके त्याग और निष्ठा की परीक्षा होती है। वीरवर यह दिखाता है कि जब किसी उच्च उद्देश्य के लिए त्याग की आवश्यकता हो, तब अपने जीवन और सम्पत्ति का त्याग करना श्रेष्ठ होता है।पाठ का गद्यांश

(१) प्रारम्भ

  • वीरवर राजा शूद्रक का सेवक था।
  • उसे वेतन में सौ स्वर्णमुद्राएँ मिलती थीं।
  • आधा परिवार पर, चौथाई दान में और शेष पत्नी को देता था।
  • राजद्वार पर वह तलवार लेकर सेवा करता था।

(२) रात्रिकाल की घटना

  • एक दिन उसने आभूषणों से अलंकृत रानी को रोते देखा।
  • रानी ने कहा कि राजा शूद्रक का आयुष्य केवल एक दिन शेष है।
  • उसे बचाने के लिए असाधारण उपाय आवश्यक था।

(३) वीरवर का त्याग

  • वीरवर ने अपना समस्त स्वर्ण, वस्त्र, द्रव्य आदि रानी को उपहारस्वरूप दे दिए।
  • रानी अदृश्य होकर चली गयी।
  • यह सब राजा शूद्रक ने गुप्त रूप से देखा और संवाद सुना।

(४) संवाद

  • राजा ने कहा – “धन और जीवन परार्थे त्याग करना चाहिए।”
  • रानी ने प्रसन्न होकर राजा का जीवन सुरक्षित कर दिया।
  • राजा ने घोषणा की कि ऐसा त्यागी इस संसार में दुर्लभ है।

 (५) परिणाम

  • देवी के आशीर्वाद से राजा की मृत्यु टल गयी।
  • वीरवर अपने परिवार सहित स्वर्ग को प्राप्त हुआ।
  • पुनः राजा शूद्रक के महल में अदृश्य रूप से रहने लगा।

श्लोक

(१) धनान्यजीवितञ्चैव परार्थे प्राज्ञ उत्सृजेत्।
सन्निमित्ते वरं त्यागो विनाशे नियते सति ॥

  • पदच्छेदः धनानि + जीवितम् + च + एव + परार्थे + प्राज्ञः + उत्सृजेत्। सन्निमित्ते वरम् त्यागः विनाशे नियते सति।
  • अन्वयः प्राज्ञः धनानि जीवितम् च परार्थे उत्सृजेत्। नियते विनाशे सति सन्निमित्ते त्यागः वरम्।
  • भावार्थः बुद्धिमान् व्यक्ति को चाहिए कि धन और जीवन को परोपकार हेतु त्याग दे। क्योंकि विनाश तो निश्चित है, अतः श्रेष्ठ कारण के लिए त्याग ही सर्वोत्तम है।

(२) जात्ये कृत्ये च मादृशाः क्षुद्रजातयः।
अनेन दृष्टो लोके न भूतो न भविष्यति ॥

  • पदच्छेदः जात्ये + कृत्ये + च + मादृशाः + क्षुद्रजातयः। अनेन + दृष्टः + लोके + न + भूतः + न + भविष्यति।
  • अन्वयः जात्ये कृत्ये च मादृशाः क्षुद्रजातयः। अनेन सदृशः लोके न भूतः न भविष्यति।
  • भावार्थः मेरे समान अल्प लोग जन्म लेकर शीघ्र ही मृत्यु को प्राप्त होते हैं। ऐसा त्यागी न तो पहले हुआ है, न भविष्य में होगा।

शब्दार्थ (हिन्दी सहित)

  • आवासम् = गृह (घर)
  • चन्द्रालसाम् = नींद से अलसाई हुई
  • दुहित्रम् = पुत्री
  • अवर्ण्यत् = वर्णन किया
  • सान्दम् = प्रसन्नता सहित
  • स्वल्पयोगः = थोड़े उपयोग वाला
  • परमश्लाघ्यः = अति प्रशंसनीय
  • त्यागः = त्यागना
  • गृहीतस्वाश्मवृत्तिनस्य = ऋणदाता का ऋण चुकानेवाला
  • आयतनम् = प्रांगण
  • राज्यभङ्गः = राज्य का नाश
  • वात्सल्येन = स्नेहपूर्वक

व्याकरण

वाच्य

  • कर्तरिवाच्य
  • कर्मणिवाच्य
  • भाववाच्य

उदाहरण

  • कर्तरिवाच्य – बालकः ग्रामं गच्छति।
  • कर्मणिवाच्य – बालकेन ग्रामः गम्यते।
  • भाववाच्य – बालकेन हस्यते।

निष्कर्ष

इस अध्याय से शिक्षा मिलती है कि जब किसी महान उद्देश्य के लिए त्याग करना पड़े तो अपने धन और जीवन का बलिदान करना ही श्रेष्ठ है। वीरवर ने इस आदर्श को अपने आचरण से सिद्ध किया।